"Haptotherapie is een interactionele therapie waarbij de therapeut werkt met de persoon via het lichaam opdat de persoon  zich meer bewust wordt hoe hij in het leven staat. Centraal hierbij is het herstel van het vermogen tot het aangaan van contacten en relaties"  (Mia Leijssen, 2004).

“Haptotherapie is een therapeutische begeleiding door een daartoe geschoolde haptonomische hulpverlener, die de mens gidsend helpt zich te ontplooien en te ontgrenzen”  (Frans Veldman, 2008).

Haptotherapie is een procesmatige therapie, gebaseerd op de uitgangspunten van de haptonomie, waarbij de hulpvraag van de cliënt leidend is. Het is een persoonsgerichte therapie waarbij mensen geholpen worden in het aangaan en oplossen van emotionele problemen door zich (weer) te openen voor het eigen gevoelsleven.
Met deze non-directieve therapie wordt de cliënt geleerd om inzicht te krijgen in zichzelf en om hun persoonlijke ontwikkeling onder begeleiding zelf ter hand te nemen. Therapie is in dit verband een wijze van "lerend vormen".
In de therapie wordt de cliënt aangesproken op de eigen kracht en de eigen verantwoordelijkheid ("gebeurtenissen in het verleden kunnen het huidige gedrag wél verklaren maar níet rechtvaardigen").
Zo wordt de eigenheid ontplooid en de identiteit verder ontwikkeld.

De haptotherapie heeft binnen de gezondheidszorg een plaats in het gebied van de lichamelijke, psychosociale en de zielzorg. Het is een discipline in de eerste lijn van de gezondheidszorg, dicht bij de huisarts, maatschappelijk werker en de eerstelijns psycholoog.